Tedavi

Tedavi

Bazı gelişimsel sorunların kesin tedavisi yoktur. Ama bu, dünyanın sonu değildir. Beyin plastiktir, esnektir, genler dahi açılıp kapanırlar. İşlevlerinde değişiklik gösterebilirler. Farklı ifadeler geliştirebilirler. Gelişimsel sorunlarda çocuk belli bir çizgi içinde giderek gelişebilir, yaşıtlarını yakalayabilir, bazı alanlarda üstün özellikler gösterebilir. En gizemli ve zor olan konu ise mutluluğudur. Bu felsefi bir konu!!

Eğitim ve psikoterapi esastır ama hiçbirine karşı olmak doğru değildir. İlaç karşıtlığı ise hemen ilaca başvurmak kadar yanlış ve hatalı bir tutumdur. İyi ki ilaçlar var fakat akıllıca kullanılmaları gerekir. Bu, aile ile hekim arasındaki kurulan diyaloğun gücüne, karşılıklı güvene, yaşanan sorunun şiddeti ve özelliklerine göre değişir.

Eğitsel terapi ve ilaçlı tedavi iyi kombine edilmelidir.

Sosyal etkileşim ve bakışın rolü. Çevre değişirse hastalığın, aksayan yanların yaşanma şekli de değişir. İnsanlar birbirinden etkilenir. Her gün gelişiminin an be an izlendiğini hisseden bir çocukta ya da annenin aktardığı ümitsizliği yaşayan bir çocukta olumsuz etkilenmeler ortaya çıkabilir.

Eğitsel yaklaşımlar  

Özel eğitim verecek ve aileye danışmanlık yapabilecek iyi bir ekiple ilişki kurmak gerekir.

Eğitimin Rolü: Eğitim tedavi etmez. Beynin düzelme eğilimini destekler, uyarır. Hafif olgularda tam düzelmeye katkıda bulunur. Farklı eğitim teknikleri vardır. Bunların en başarılıları davranış terapileri ve oyun terapileri gelir. Çocuğun uyumunu artırmaya, davranış sorunlarını azaltmaya yöneliktir. Bir çeşit, çocuğun gelişimini yapılandırmadır. Her çocukta nasıl bir eğitim uygulanacağı kısmen özel eğitimcinin yaratıcılığına ve ne kadar donanımlı olduğuna bağlıdır.

 

Zaman ayırmanın, sevginin önemi; çocuğun dilini öğrenme

Sevmek önemlidir. Eğitim saatleri dışında normal çocuk gibi davranmak, onun dilini öğrenmek, özel gereksinimlerine saygı duymak gerekir.

 

 

İlaçla tedavi

Sıklıkla dikkat dağınıklığı, takıntılı ve saldırgan davranışlar gibi sorunlarda ilaçlara baş vurulur. Çoğu kez ailenin de ikna olduğu durumlarda tercihen tek ilaçla düşük dozda, yakın takip ile (özellikle yan etkilere karşı uyanık olarak) ve bazen ilaç tatili yaparak ilaç uygulaması yapılabilir.

İlacın rolü: İlaçlar kimyasal dengedeki bozulmaya müdahale eder. Bunun sayesinde çocuk bir soluk alabilir. Fakat ilaçlar hiçbir zaman eğitsel yaklaşımların yerine geçemez.

 

Otizm ve yardımcı / tamamlayıcı  / alternatif tedaviler (diyet, ağır metal vb.)

Otizmde yardımcı tedaviler çoğu kez aileye cazip gelir. Belli bir mantık üstüne oturulmuş olanlarında bile somut bir etkinlik gösterilememiştir. Otizmin çeşitli tipleri vardır. Sadece küçük bir ümit ışığı olsa da aileler sunulan her tür tedavi seçeneğini denemek ister. Ciddi hekimin ve uzmanın bu noktada durumu zordur. Çünkü alternatif terapilere kapıyı tümden kapalı tutmanın ve ortodoks tıbbı izlemenin de sakıncaları vardır. Ama özellikle ekonomik kaygılarla yapılan umut istismarına karşı uyanık olmalıdırlar. Bilinmelidir ki çok derinlerde otizmin nüvesi (ötekilere bir tür yabancılık) o kişide hep kalır. Otizm basit bir hastalık değil, beynin tüm harcına doğum öncesi karışmış anormalliklerin bir sonucudur.