Blog

Süper İyi Günler(*)

Benim adım Christopher John Francis Boone. Dünya üzerindeki bütün ülkeleri biliyorum ve onların başkentlerini ve 7.507’ye kadar bütün asal sayıları.

Siobhan’la ilk tanıştığımız gün bana bu resmi gösterdi OLE-nesnesi

ve bunun “üzgün” anlamına geldiğini söyledim, ölü köpeği bulduğumda benim olduğum gibi. Sonra bana şu resmi gösterdi OLE-nesnesi

ve bunun “mutlu” anlamına geldiğini söyledim, tıpkı Apollo uzay gemisi hakkındaki bilgileri okuduğum zaman ya da sabah saat üç ya da dörtte hala uyanık, sokakta bir aşağı bir yukarı yürüyüp o anda dünya üzerinde yaşayan tek insan olduğumu düşündüğüm zaman hissettiğim gibi.

Sonra başka resimler çizdi OLE-nesnesi OLE-nesnesi  OLE-nesnesi  OLE-nesnesi

Siobhan’dan bu suratlardan bir sürü çizmesini ve yanlarına da tam olarak ne anlama geldiklerini yazmasını istedim. O kağıdı cebimde taşıyor, biriyle konuşurken ne demek istediğini anlamadığımda kağıda bakıyordum. Ama insanların konuşurken suratlarının şeklinin bu şekillerden hangisine en çok benzediğine karar vermek çok zordu çünkü insanların yüzleri çok çabuk değişiyordu.

Siobhan’a bu yaptığımı anlattığımda eline bir kağıt ve kalem aldı ve bu hareketim karşısında insanların muhtemelen böyle hissettiğini söyledi  OLE-nesnesi

ve sonra da güldü. Ben de şekillerin olduğu kağıdı yırtıp attım. Siobhan da benden özür diledi. Artık biri konuşurken ne dediğini anlamadığımda ya ne demek istediğini soruyorum ya da çekip gidiyorum.


* Yukarıdaki bölümler şu kitaptan alıntıdır: Süper İyi Günler, Mark Haddon, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2004.

Bu yazıyı paylaşın

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir